ΜΟΡΦΗ

Η Aloe Vera (οικογένεια: Aloaceae / Liliaceae), αλλιώς και ως γνωστή Αλόη η γνήσια ή φαρμακευτική, είναι ένα από τα 250 περίπου είδη Αλόης. Είναι παχύφυτο  και ανήκει στην κατηγορία των κρίνων. Μοιάζει με κάκτο, φτάνει περίπου σε ύψος στα 60 εκατοστά έως 1 μέτρο και μπορεί να φτάσει τα δύο μέτρα σε μήκος. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά, σαρκώδη, με μεγάλη περιεκτικότητα  σε νερό, τα οποία είναι ενωμένα στο μίσχο του φυτού σχηματίζοντας μια ροζέτα. Η κάτω πλευρά του φύλλου είναι κυρτή με ένα ελαφρύ ροζ χρώμα στο τελείωμα.  Σχηματίζει ένα μακρύ τρίγωνο, το χρώμα του είναι γκριζοπράσινο και στο περίγραμμά τους τα φύλλα έχουν μικρά λευκά αγκάθια που απέχουν από 10 – 20 mm. Ανθίζει την Άνοιξη και το Καλοκαίρι με πορτοκαλοκίτρινα άνθη σε μορφή καμπάνας.

Μετά από έρευνες έχει αποδειχτεί ότι το ζελέ της Αλόης είναι πλούσιο σε βλεννοπολυσακχαρίτες, τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό. Πρόκειται για σάκχαρα τα οποίο ο οργανισμός μας τα παράγει κατά τα 10 πρώτα χρόνια της ζωής του και στη συνέχεια πρέπει να τα εκλαμβάνουμε από εξωτερικές πηγές. Τα σάκχαρα της Αλόης έχουν ανοσοτροποποιητική δράση και δρουν συμπληρωματικά στο ανοσοποιητικό σύστημα. Βοηθάει στην καταπολέμηση των ιικών λοιμώξεων και την θεραπεία εγκαυμάτων, έλκων και άλλων τραυμάτων που προκαλούνται στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Μπορεί να ρυθμίσει την αρτηριακή πίεση και έχει πολύ καλή αντιφλεγμονώδη δράση.

Η χρήση από το στόμα έχει καθαριστική και αποτοξινωτική δράση. Μπορεί να μειώσει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και προλαμβάνει καρδιαγγειακά νοσήματα. Καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και βόηθά στην αναγέννηση και τη δημιουργία νέων κυττάρων. Προστατεύει από τις ακτίνες UVA, ενυδατώνει και συσφίγγει το δέρμα.

κλίμα – θέση

Tο κλίμα στο οποίο ευδοκιμεί η Αλόη πρέπει να είναι τροπικό και υποτροπικό. Δεν της αρέσει καθόλου το κρύο. Σε θερμοκρασίες κάτω του 0 καταστρέφεται. Χρειάζεται θέση με ήλιο και να προστατεύεται από ανέμους για να μην τραυματιστούν τα φύλλα της. Το φύτεμα της Αλόης πρέπει να γίνεται σε εδάφη με καλή αποστράγγιση. Η απόσταση της φύτευσης των φυτών γίνεται από 70 εκατοστά έως 140 μέτρα. Η καλύτερη περίοδο φύτευσης είναι από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο που δεν έχει πολύ ζέστη και είναι η περίοδος ξεκούρασης του φυτού.

Πότισμα

Το πότισμα καλό είναι να γίνεται σε μικρές ποσότητες και σε τακτά χρονικά διαστήματα. Σε αντίθετη περίπτωση, αν ποτίζεται δηλαδή σε μεγάλες ποσότητες και πιο σπάνια, θα αναγκαστεί να ψάξει για την υγρασία που χρειάζεται σε πιο βαθιά στρώματα με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός δευτερεύοντος συστήματος ριζών που θα καθυστερεί την ανάπτυξη του φυτού.

Περιποίηση

Η λίπανση του φυτού γίνεται με βιολογικά σκευάσματα, μία ή δύο φορές το μήνα εκτός της περιόδου ξεκούρασης του φυτού (χειμερινοί μήνες). Πολύ σημαντική εργασία είναι η εμπόδιση ανάπτυξης ζιζανίων. Αυτό επιτυγχάνεται με την τακτική απομάκρυνσή τους ανάμεσα στα φύλλα και τη βάση του φυτού. Τα άνθη πρέπει να κόβονται γιατί έτσι το φυτό μεγαλώνει με περισσότερη ενέργεια.

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός του φυτού μπορεί να γίνει με δύο τρόπους με τον σεξουαλικό ή τον ασεξουαλικό.

Με τον πρώτο τρόπο η αναπαραγωγή γίνεται με φύτευση σπόρων που υπάρχουν στο λουλούδι του φυτού, κατόπιν μιας συγκεκριμένης διαδικασίας.

Με τον δεύτερο τρόπο  η αναπαραγωγή γίνεται με την φύτευση παραφυάδων (μέρος του φυτού που κλίνει προς το έδαφος και βγάζει δικές του ρίζες). Το φυτό ξεκινά να έχει δικές του παραφυάδες από το δεύτερο χρόνο και μπορεί να παράξει από 10 έως 30 παραφυάδες το χρόνο.

Η Αλόη μπορεί να χρησιμοποιηθεί με πολλές μορφές. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τζελ, αλοιφή, πολτός, χυμός, ρητίνη (λάτεξ), σκόνη, αφέψημα, σιρόπι, βάμμα, ίαμα.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Αλόη είναι γνωστή σε πολλούς πολιτισμούς με διάφορα ονόματα (Κίνα: αρμονικό φάρμακο, Άραβες: Κρίνο της ερήμου, Ιαπωνία: καμιά ανάγκη για γιατρό, κλπ), πολλά από τα οποία φανερώνουν θρύλους σχετικά με την ευεργετική της δράση. Η παλαιότερη αναφορά για την χρήση της Αλόης είναι μια σουμεριακή πλάκα που βρέθηκε στην πόλη Nippur της Μεσοποταμίας και χρονολογείται γύρω στο 2000πΧ. Η προέλευση της λέξης κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την αραβική λέξη ¨alloeh¨ που σημαίνει πικρή και λαμπερή ουσία. Δεν είναι ξεκάθαρη η προέλευση της Αλόης. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πιθανότατα να προέρχεται από την Νότια Αφρική ενώ άλλοι από την Βόρεια. Επικρατεί και η άποψη ότι πιθανότατα να προήλθε από την Υεμένη σύμφωνα με κάποια νεώτερα έγγραφα της Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας, τα οποία αναφέρουν ότι δεν μεταφυτεύτηκε από άλλη τοποθεσία. Είναι γνωστή πάντως η ιατρική της χρήση στους αρχαίους πολιτισμούς όπως η Αίγυπτος, Μεσοποταμία, Αραβία, Ελλάδα, Ρώμη Κίνα και Ιαπωνία. Λέγεται ότι η ομορφιά της Κλεοπάτρας οφειλόταν στην χρήση Αλόης. Επίσης οι Αιγύπτιοι την χρησιμοποιούσαν στη διαδικασία της ταρίχευσης εξαιτίας της αντιμικροβιακής και αντιμυκητιακής της ιδιότητας. Οι Αιγύπτιοι ήταν οι πρώτοι που έκαναν την πρώτη λεπτομερή ανάλυση της ιατρικής της αξίας. Ο Μέγα Αλέξανδρος την χρησιμοποιούσε ως επουλωτικό στις πληγές των πολεμιστών του (356 – 323πΧ). Αντίστοιχα χρησιμοποιούσαν την Αλόη και οι Ρωμαίοι. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Νέρωνα (50πΧ) ο γιατρός και φυσιοδίφης Διοσκουρίδης έγραψε αρκετά βιβλία για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού Αλόη. Υπάρχουν αναφορές ότι τη χρησιμοποιούσε και ο Κολόμβος για να επουλώνει τις πληγές των μισθοφόρων κατά την διάρκεια του ταξιδιού του για την ανακάλυψη των Νέων Κόσμων. Σημαντική θέση κατείχε στην Κινεζική κουλτούρα στις ιατρικές θεραπείες. Στο βιβλίο Shi – Shen η Αλόη περιγράφεται ως ¨Μέθοδος Αρμονίας¨. Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα χρησιμοποιούσαν την Αλόη ως θεραπεία για ίκτερο, γαστρεντερικές μολύνσεις, ημικρανία, τερηδόνα και έλκος. Στην Ευρώπη πέρασε τον 16ο αιώνα όταν Ισπανοί Ιησουίτες μοναχοί διέδωσαν την χρήση του φυτού σε περιοχές που δεν είχε ακόμα καλλιεργηθεί. Με την αποικιοκρατία η καλλιέργεια και οι εφαρμογές της Αλόης εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Σήμερα οι χώρες που καλλιεργούν Αλόη είναι οι ΗΠΑ, η Βενεζουέλα, το Μεξικό, η Δομινικανη Δημοκρατία, το Ισραήλ, η Νότια Αφρική, η Κίνα, η Ταϊλάνδη, η Ινδία και η Αυστραλία με την μεγαλύτερη παραγωγή Αλόης να την έχουν οι ΗΠΑ και το Μεξικό. Στην Ευρώπη παραγωγή Αλόης υπάρχουν στην Ισπανία, στα Κανάρια Νησιά, στη Πορτογαλία και στην Ιταλία.